ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1140 ق)، عالم امامى. وى معاصر علامه مجلسى بود. سید محمدتقى قزوینى، مشهور به دعا از نوادگان اوست. مقدمات و علوم اولیه و فنون ادب را نزد افاضل علماى قزوین آموخت، فقه و اصول و علوم عقلى را از حوزه‏ى درس شیخ ملا محمدكاظم طالقانى در مدرسه‏ى نواب و آقارضى قزوینى فراگرفت و به مقام عالى اجتهاد و فضایل علمى نایل گردید. سالها كرسى تدریس و فتوى و رهبرى در شهر قزوین داشت. مدتى به كربلا و نجف رفت و در آنجا به تدریس و تالیف پرداخت. سپس به زادگاه خود بازگشت و همان جا از دنیا رفت. از آثار وى: «بحر المغفره»؛ در اعمال سال؛ ترجمه‏ى «الجنه الواقیه»؛ «الثاقب فى فنون المناقب»؛ «دستور السیاسه»؛ «الصیامیه»، در اعمال ماه رمضان؛ «فرهنگ رضوى» به سبك «فرهنگ جهانگیرى»؛ «مجموعه الاشعار»؛ «دلیل الزائرین»؛ «چنار خونبار».